Γράφει ο Λάμπρος Τηγάνης ✍️
Η απώλεια του Παναθηναϊκού, το μεγάλο διπλό του Παναιτωλικού και οι νίκες των υπολοίπων μεγάλων.
Ο Αύγουστος μόλις τελείωσε, το πρωτάθλημα βρίσκεται ακόμη στα πρώτα του βήματα, όμως οι ισορροπίες έχουν ήδη αρχίσει να διαμορφώνονται. Κάποιους η διακοπή τους βρίσκει με ηρεμία και χρόνο να δουλέψουν τις νέες προσθήκες.
Για τον Παναθηναϊκό, όμως, έρχεται με γκρίνια, πίεση και το βάρος μιας απώλειας που μοιάζει φαινομενικά μικρή στη δεύτερη αγωνιστική, αλλά γίνεται τεράστια όταν οι ανταγωνιστές σου δεν αφήνουν ούτε βαθμό πίσω τους.
Η ισοπαλία του τριφυλλιού στη Λεωφόρο με τον Λεβαδειακό ήταν το αποτέλεσμα που σημάδεψε τη δεύτερη στροφή της Stoiximan Super League.
Το αναβληθέν παιχνίδι με τον ΟΦΗ έφερε φρεσκάδα για την πρόκριση στη Σαμσούντα, αλλά η ουσία είναι πως η ομάδα του Βιτόρια βρίσκεται ήδη πέντε βαθμούς πίσω από την κορυφή, πριν ακόμη φτάσουμε Σεπτέμβρη. Κι όταν κυνηγάς τόσο νωρίς, ξέρεις ότι η πίεση θα σε ακολουθεί σε κάθε στροφή.
Η δυσφορία στις τάξεις των Πρασίνων δεν αφορά μόνο τη δυστοκία στο γκολ, αλλά και τη γενικότερη διαχείριση του παιχνιδιού. Οι αλλαγές του Πορτογάλου τεχνικού δεν άλλαξαν την εικόνα της ομάδας, και όσο περνούσε η ώρα, το γκολ του Λεβαδειακού έμοιαζε ως ένα αρκετά πιθανό ενδεχόμενο.
Από την άλλη πλευρά, οι υπόλοιποι τρεις μεγάλοι πήραν αυτό που ήθελαν. Ο Ολυμπιακός, χωρίς να εντυπωσιάσει, αξιοποίησε την ποιότητα του Τσικίνιο και με ήρωα τον Κωνσταντή Τζολακη στο Βόλο, έκανε το 2/2.
Η ΑΕΚ δυσκολεύτηκε κόντρα στον Αστέρα AKTOR, αλλά βρήκε τον από μηχανής θεό Πιερό που σκόραρε μετά από επτά μήνες και πάει κι αυτή στη διακοπή με ψυχολογία.
Ο ΠΑΟΚ, σταθερός στη λογική του Λουτσέσκου, κέρδισε ξανά με 1-0 και έχει κι αυτός αρκετά πράγματα που πρέπει να δουλέψει με φόντο τη συνέχεια της Stoiximan Super League.
Κι έπειτα υπάρχει ο Παναιτωλικός.
Μετά την απογοήτευση της πρεμιέρας και την κριτική για την καλοκαιρινή του εικόνα, πήγε στο Χαριλάου και έβγαλε χαρακτήρα.
Το διπλό απέναντι στον Άρη δεν του χάρισε μόνο τρεις βαθμούς· του έδωσε αυτοπεποίθηση και αίσθηση δυναμικής που μπορεί να καθορίσει τη χρονιά. Ο Γιάννης Πετράκης ξέρει καλά ότι μια τέτοια νίκη αλλάζει το κλίμα από τη μια μέρα στην άλλη.
Ο ΟΦΗ, με το νικηφόρο πέρασμά του από τις Σέρρες, έδειξε ότι είναι φτιαγμένος για να σταθεί στις θέσεις των playoffs. Ήταν σαφές και από τα φιλικά ότι διαθέτει συνοχή και ποδοσφαιρική ταυτότητα, τώρα όμως το επιβεβαιώνει και με τα αποτελέσματα.
Όσο για τη μάχη της παραμονής, όλα δείχνουν ότι θα κριθεί κι φέτος στο νήμα. Η ισοπαλία ανάμεσα σε ΑΕΛ και Κηφισιά αποδεικνύει ότι κανείς δεν θα πέσει εύκολα. Οι μικρότερες ομάδες έχουν δυναμώσει, το χάσμα έχει μικρύνει και αυτό γίνεται αισθητό σε κάθε αγωνιστική.
Παρά ταύτα, ο άγραφος νόμος του ποδοσφαίρου παραμένει αμείλικτος: όποιος αναγκαστεί να κυνηγάει από τον Αύγουστο, θα κουβαλάει την πίεση όλη τη χρονιά.
Το παράδειγμα της Athens Kallithea πέρυσι είναι χαρακτηριστικό: ελκυστικό ποδόσφαιρο, αλλά με ισχνή συγκομιδή ως τα Χριστούγεννα, δεν μπόρεσε ποτέ να καλύψει το χαμένο έδαφος στη συνέχεια.
ΥΓ: Οι μεγάλες ομάδες κινήθηκαν συνετά στις μεταγραφές. Όχι απαραίτητα με ηχηρά ονόματα, αλλά με ποδοσφαιριστές που δείχνουν να ταιριάζουν στις ανάγκες τους. Δεν θα δικαιωθούν όλες οι επιλογές, όμως το πρωτάθλημα προδιαγράφεται πιο ανταγωνιστικό από ποτέ.
ΥΓ1: Ο Ματσάν του Παναιτωλικού ήταν η δική μου ευχάριστη έκπληξη. Μπήκε στο 77’ στο Χαριλάου και ήταν καθοριστικός για το δεύτερο γκολ. Αν μείνει υγιής, θα παίξει σημαντικό ρόλο στην πορεία της ομάδας του Αγρινίου.
