Συνέντευξη παραχώρησε ο αρχηγός του Παναιτωλικού, Χάρης Μαυρίας, μιλώντας για την διαδρομή του στο χώρο του ποδοσφαίρου.
Μεγάλο κεφάλαιο της πορείας του ασφαλώς ο Παναιτωλικός, στον οποίο και αγωνίζεται τα τελευταία χρόνια.
Μιλώντας στο athletestories.gr, αναφέρθηκε στο πώς ήρθε στον Παναιτωλικό, κάνοντας μνεία στο ότι βρίσκεται κοντά στον τόπο του την Ζάκυνθο, αλλά και την οικογένειά του.
Αναλυτικά ανέφερε:
«Μετά τη δεύτερη χρονιά στον Απόλλωνα Λεμεσού, ήταν ένα μεγάλο καλοκαίρι για μένα. Είχα συζητήσεις με ομάδες τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό, αλλά δεν είχε καρποφορήσει κάτι.
Κάπου στα τέλη Αυγούστου προκύπτει το ενδιαφέρον από τον Παναιτωλικό. Τότε ήταν στην ομάδα και ο Στέφανος Καπίνο και ο Νίκος Καρέλης, με τον οποίον είμαστε και κουμπάροι.
Τεχνικός Διευθυντής τότε ήταν ο Μάκης Μπελεβώνης και η πρώτη κουβέντα μαζί του ήταν πολύ θετική. Αφού μου παρουσίασε το πλάνο της ομάδας, μου είπε αυτό που θέλει να ακούσει κάθε ποδοσφαιριστής, ότι πιστεύει σε μένα.
Μιλώντας και με τον Στέφανο και με τον Νίκο, αποφάσισα ότι είναι μια πολύ καλή επιλογή για μένα και την οικογένειά μου. Ειδικά στο αγωνιστικό κομμάτι, ώστε να ξανασυστηθώ ως δεξί μπακ στον κόσμο, ο οποίος με θυμόταν αλλιώς.
Στέριωσα στον Παναιτωλικό. Είμαι και κοντά στη Ζάκυνθο, το νησί μου. Τα παιδιά μου είναι πιο μεγάλα πλέον και καταλαβαίνουν. Είναι απίστευτο συναίσθημα, είναι μεγάλη η χαρά να τελειώνει ο αγώνας, να γυρνάς το βλέμμα σου στην κερκίδα και να βλέπεις τα παιδιά σου να σου χαμογελάνε. Ακόμα κι αν έχεις χάσει το ματς, αυτό σου γαληνεύει την ψυχή.
Ο μεγάλος μάλιστα, επειδή παίζει και ποδόσφαιρο σε μια τοπική ακαδημία στο Αγρίνιο, έχει αρχίσει να αποκτά και κριτική σκέψη. Γυρνάμε σπίτι και συζητάμε τις φάσεις. Θα μου πει «ρε μπαμπά, γιατί σε αυτή τη φάση έκανες τη σέντρα χαμηλά;» ή «γιατί στην άλλη φάση οδήγησες τον αντίπαλο προς τα μέσα, αντί να τον πας στην γραμμή;». Ομολογώ ότι μου αρέσει πολύ όλο αυτό, αυτή η διαδικασία, ίσως γιατί μου θυμίζει εμένα μικρό με τον δικό μου πατέρα.
Νιώθω πολύ καλά σωματικά και αυτό είναι το σημαντικότερο για μένα. Βλέπω ότι ακόμη μπορώ να κάνω πράγματα όπως τα θέλω, σε μια θέση -του δεξιού μπακ- που απαιτεί πολλή ενέργεια.
Ξέρω ότι κάποια στιγμή το σώμα μου δεν θα ανταποκρίνεται το ίδιο. Κι επειδή έχω μάθει να βλέπω το ποδόσφαιρο επαγγελματικά και από την πλευρά μου αλλά και από τις ομάδες που έχω βρεθεί ως τώρα, νομίζω ότι θα παίζω, όσο θα νιώθω εγώ καλά.
Είχα ακούσει τον Κώστα Σλούκα κάποια στιγμή να λέει ότι θα παίζει, μέχρι να νιώθει ότι κάνει αυτά που θέλει καλά. Με εκφράζει απόλυτα αυτό. Όταν αντιληφθώ ότι δεν μπορώ να παίζω όπως θέλω, θα σταματήσω.
Είναι και ο χαρακτήρας μου τέτοιος. Θέλω λοιπόν να μείνω σε υψηλό επίπεδο όσο περισσότερο μπορώ. Να διατηρήσω τη φυσική μου κατάσταση στα επίπεδα που θέλω και να έχω την ενέργεια που χρειάζομαι.
Όταν θα έρθει η ώρα να σταματήσω, δεν θα ήθελα να συνεχίσω στον χώρο. Όταν αποσυρθώ, θα ήθελα να κάνω κάτι διαφορετικό και έξω από το ποδόσφαιρο. Έτσι το έχω στο μυαλό μου.
Σίγουρα θέλω να ασχοληθώ με την οικογένειά μου, γιατί, τα χρόνια που αγωνίζομαι, δεν το έχω κάνει στον βαθμό που θα ήθελα.
Έχω δοθεί πολύ στο ποδόσφαιρο, παίζω από μικρό παιδί. Δεν θα ήθελα να γίνω προπονητής ή Τεχνικός Διευθυντής. Ίσως το μόνο που θα μου κινούσε το ενδιαφέρον, βλέποντας τον γιο μου να μεγαλώνει, θα ήταν να γίνω προπονητής σε μικρά παιδιά.
Θαυμάζω πάντως τους ανθρώπους που είναι επιτυχημένοι ποδοσφαιριστές και μετά γίνονται και πετυχημένοι προπονητές. Και τους θυμάται ο κόσμος και με τις δύο ιδιότητες. Απαιτεί σκληρή δουλειά αυτό. Και θέλει και κότσια. Είναι στον χαρακτήρα του καθενός.
Τη δεδομένη στιγμή πάντως θέλω και εγώ ο ίδιος αλλά και οι άλλοι να θυμόμαστε τον εαυτό μου ως ποδοσφαιριστή».
